Bi gün, o çok sevdiğin hazır mercimek çorbası sana ihanet eder ve mideni bozar. Hastanelik yapar, kolunda serumlarla (bi de o serum bitince kanını kendi içine çekecek paranoyasıyla) saatler geçirmeni sağlar. Sonra da töbe billah bi daha mercimek çorbası içmezsin. İçemezsin. Sana bunu yapmış olması yeterlidir, mercimekle arandaki tarihe bi kahpelik onu affetmemen için yeterlidir.

Bana göre.

Mercimekin sürekli bi şekilde hayatında olması, o askerden döndüğünde onu tanımayıp bu kim diye ağlamış olman, en büyük ergenlik problemlerinin kaynağı olması, başka başka versiyonlarda o mercimeğin hayatının her bölümünde karşına suçlamalar, pişmanlıklar, hatalarını yüze vurmalar, egona indirilen darbeler, duygularını hiçe saymalar, senden nefret etmeleri, senin onlar yüzünden kendinden nefret etmelerin, aslında aynadakiyle barışık olmamanın suçlusunun %73.6 oranında hâlen onlar olmaları, ve evet, onlar senin için bir polen, bir ballı ıhlamurken senin hâlâ onlardan kaç-a-mı-yor olman çünkü hayatının her alanının onlarla kaplı olması.

Sana geçmişinde yanlış yapan bir sürü mercimek çorbası olabilir. Mideni bozmuş, saçma salak kusturmuş, sinirinden ağlatmış, kişiliğini yaralamış, o mercimek çorbası kendisini baban, ilk çocukluk aşkın, ilk lise hoşlantın, ilk üniversite kafa karışıklığın olarak gideren azalan bir sevgi derecesine karşın giderek artan bi r karşı güç olarak hayatının her kısmında göstermiş olabilir. Fakat bu ahvâl ve şer'ait altında dâhi vazifen, bir Rus atasının da dediği gibi aynı hataya 2. kez düşmemek (ki bu senin için 8 falan olur) ve elinden geldiğince kendini koyvermediğini san-dır-mak-tır. Muhtaç olduğun kudret, sahip olduğun iki "x" kromozomunda mevcuttur.

Kafam çok karışık Atam, aşırı mutsuzum, saçlarım nemli hava yüzünden düzgün düzleşmiyo, çok çirkinim. Seni bu duruma alet ettiğim için de çok üzgünüm bilhassa. Ama o kısmı ezberimden yazdım. Valla bak.